lines before a dream

the relationship between the memory and the reality of something is really strange. the more the distance between the two increases, the more fragmented the memory becomes. one day, you can't picture his face in your head as easily as you normally do, the other you forget the details of his flat, and finally you forget his voice. at least, you think you do. then, you dream a dream one night and hear his voice again, and crystal clear it is! you wake up and it's gone, the dream becomes a memory and you find yourself sadly happy because somewhere inside you still remember, although you can't reach it to your heart's content anymore. i tell you, it's very very strange and it's one of the perks of being human. 

chan marshall'la başladı, chan marshall'la bitsin :)

To the Sky from dogrova on 8tracks Radio.

annemin nazar değmesin politikası

aşağıdaki yazıyla beraber değerlendirildiğinde tam "anasının kızı" olduğumu kanıtlıyor.
anlatmayın anacım herkese başarınızı. sanmayın ki sizin için seviniyorlar filan. yok öyle bir şey. 

burayı artık (neredeyse) kimsenin okumadığı gerçeğinin verdiği güvenle, başka bir yerlere yazmak istediğim ama alenen bilinsin istemediğim şeyleri buraya yazasım geliyor. garip bir durum değil mi, okunmak istemek ama aynı zamanda okunmak istememek? :) bir de son zamanlarda iyi şeyleri paylaşmaktan korkar oldum. ki çok kötü bir şey bu, iyi bir şey varsa, oluyorsa, paylaştıkça daha da büyümesi, çoğalması gerekir değil mi? ben en azından öyle olduğuna inanırdım ve dilimin bu anlamda kemiği yoktu ama artık nazardan korkuyorum. birinin bir yerlerde benim başıma gelen iyi şeyle ilgili benimle alakalı alakasız kötü hissetmesi ve bunun beni etkilemesi ihtimalinden korkuyorum. hele de durum, tam da şimdiki gibi ihtimallere bağlıyken.
tüm bunlar koca bir parantez aslında. 
bugünün paylaşmak istediğim hissiyatı(m) esasında şu: insanın birkaç saat önce olduğundan bile haberdar olmadığı bir şeyi bu kadar istemesi... bilmiyorum nasıl bir şey ama, yarattığı heyecan mükemmel. umarım olmasını bu kadar çok istediğim işler karşıma sıklıkla çıkar ve beni bu kadar heyecanlandıran şeylere "işim", "hayatım" diyebilirim. umarım. 

yine beni irrite eden bir şey(ler)den bahsetmeye geldim :) 

• hiçbir şeyin tadını kusur bulmadan çıkaramayan ve bunu da sizinle paylaşma gereği gören insanlardan haz etmiyorum.
• her şeyi kendileri üzerinden kurgulayan, yaşayan insanlardan haz etmiyorum.

mutlu, olumlu insan seviyorum ben ya. kısacası bu.